Wiara w to, że możesz być mądrzejszy czyni cię mądrzejszym.

Myślenie o inteligencji jako zmiennej i elastycznej, a nie stabilnej i stałej, skutkuje większymi osiągnięciami akademickimi, zwłaszcza w przypadku osób, których grupy ponoszą ciężar negatywnych stereotypów dotyczących ich inteligencji.

Ustalenia

Czy ludzie mogą być mądrzejsi? Czy niektóre grupy rasowe lub społeczne są mądrzejsze od innych? Pomimo wielu dowodów na to, że jest inaczej, wielu ludzi uważa, że inteligencja jest stała, a ponadto, że niektóre grupy rasowe i społeczne są z natury mądrzejsze od innych. Samo przywoływanie stereotypów dotyczących niższości intelektualnej tych grup (takich jak kobiety i czarni) jest wystarczające, by zaszkodzić wynikom akademickim członków tych grup.

Psycholog społeczny Claude Steele i jego współpracownicy (2002) nazwali to zjawisko „zagrożeniem stereotypowym”. Jednak psychologowie społeczni Aronson, Fried, and Good (2001) opracowali możliwe antidotum na zagrożenie stereotypami. Nauczyli afroamerykańskich i europejskich amerykańskich studentów, by myśleli, że inteligencja jest zmienna, a nie stała – lekcja, którą wiele badań psychologicznych sugeruje, że jest prawdziwa.

Studenci z grupy kontrolnej nie otrzymali tego przesłania. Ci studenci, którzy dowiedzieli się o kowalności IQ, poprawili swoje oceny bardziej niż studenci, którzy nie otrzymali tego przesłania, a także postrzegali pracowników naukowych jako ważniejszych niż studentów w grupie kontrolnej. Jeszcze bardziej ekscytujące było stwierdzenie, że czarni studenci odnieśli większe korzyści z poznania plastycznej natury inteligencji niż biali studenci, pokazując, że ta interwencja może skutecznie przeciwdziałać zagrożeniom związanym ze stereotypami.

Znaczenie

Badania te pokazały stosunkowo łatwy sposób na zmniejszenie luki w osiągnięciach akademickich czarno-białych. Uświadomienie sobie, że inteligencja może zostać ulepszona, może faktycznie poprawić inteligencję, szczególnie w przypadku tych, których grupy są celem stereotypów dotyczących ograniczonej inteligencji (np. czarni, Latynosi i kobiety w dziedzinach matematyki).

Zastosowanie praktyczne

Blackwell, Dweck i Trzesniewski (2002) powieliły ostatnio i zastosowały te badania u studentów siódmej klasy w Nowym Jorku. W ciągu pierwszych ośmiu tygodni wiosennego semestru studenci ci dowiedzieli się o kowalności inteligencji, czytając i omawiając artykuł naukowy opisujący rozwój inteligencji. Grupa kontrolna złożona z uczniów siódmej klasy nie dowiedziała się o zmienności inteligencji, a zamiast tego dowiedziała się o pamięci i strategiach mnemotechnicznych.

W porównaniu z grupą kontrolną, uczniowie, którzy dowiedzieli się o elastyczności inteligencji, mieli wyższą motywację akademicką, lepsze zachowanie akademickie i lepsze oceny z matematyki. Uczniowie, którzy byli członkami grup wrażliwych (np. ci, którzy wcześniej uważali, że inteligencja nie może się zmienić, ci, którzy mieli niskie wcześniejsze osiągnięcia w dziedzinie matematyki oraz uczennice) mieli wyższe oceny z matematyki po interwencji inteligencji – jest to porównywalna interwencja, podczas gdy oceny podobnych uczniów w grupie kontrolnej spadły.

W rzeczywistości dziewczęta, które otrzymały interwencję, dorównywały, a nawet nieznacznie przewyższały chłopców w klasach matematycznych, podczas gdy dziewczęta w grupie kontrolnej radziły sobie znacznie poniżej chłopców. Wyniki te są szczególnie ważne, ponieważ rzeczywisty czas trwania interwencji wynosił zaledwie trzy godziny. Jest to zatem bardzo efektywna kosztowo metoda poprawy motywacji i osiągnięć uczniów w nauce.

Źródło: https://lifehacker.com/believing-you-can-be-smarter-actually-makes-you-smarter-5452041

Przeczytaj: portalwiedzowy.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *